Kolejna fala zalewa blogosferę, czyli Liebster Blog Award po raz czwarty

Blogosferę zalewa ostatnio kolejna fala Liebstera. Także mnie zatem nie mogło te zadanie ominąć - nominację otrzymałam od Gemini, za którą dziękuję i mimo, że niektóre pytania wydają się wbrew pozorom dość trudne dla mnie, to postaram się na nie dzielnie odpowiedzieć. Do dzieła zatem!

 

 

1. Co uważasz za swoje największe osiągnięcie w życiu?

Mogłabym powiedzieć, że największym osiągnięciem w moim dotychczasowym życiu było chociażby ukończenie studiów, o którym niedawno zresztą jeszcze pełna emocji Wam opowiadałam. Uważam jednak, że moim największym osiągnięciem w życiu jest jednak to, że nadal potrafię być sobą. Że nie zabiłam w sobie wrażliwości. Że nie wstydzę się łez. Że doceniam środowisko w którym jest mi dobrze, a ludzi, którzy mnie otaczają nie zamieniłabym za nic na świecie. Że bywam roztrzepana i niesforna, ale te cechy są częścią mnie. Że wyzbyłam się kompleksów i nie porównuję się z innymi. Że zaakceptowałam siebie taką, jaką jestem. Że nie wyzbyłam się swoich wartości i własnych marzeń. I najpiękniejszymi życzeniami jakie dostaję z wszelakich okazji są słowa "nigdy się nie zmieniaj".

 

2. Jakbyś mógł spotkać się z Bogiem, co byś mu powiedział, o co zapytał?

Jako "była ateistka" (o ile można to tak nazwać) zawsze mawiam, że wierzę i modlę się po swojemu, dlatego odpowiem, że z Bogiem spotykam się codziennie. Rzadko widzę go w kościele, ale najczęściej właśnie widzę go w niebie, w chmurach, w słońcu, w deszczu, w tęczy, w porannej rosie, w kolorowych liściach, w skrzydłach motyla, a nawet w drugim człowieku. Co bym mu powiedziała? Że dziękuję. Uważam, że wdzięczność to najlepsza forma modlitwy, bez względu na to, czy jest się wierzącym, czy nie. Kiedy każdego wieczoru daję sobie kilka minut na to, by pomedytować, mówię sobie w duchu: dziękuję. Za co? Za to, że poranna kawa była taka dobra, że widok wschodzącego słońca zatykał dech w piersi, za uśmiech i życzliwość sprzedawczyni w sklepie spożywczym, za to, że obudziłam się uśmiechnięta, za to, że mogłam zobaczyć Tych, których kocham, że byli przy mnie, za to, że nie byłam samotna, za to, że się wzruszyłam, a nawet za to, że się potknęłam, bo to mnie właśnie nauczyło patrzeć pod nogi.

 

3. Największe życiowe zaskoczenie?

Cholera, chyba zaręczyny. Serio. Cały czas myślałam, że zakrywa mi oczy żeby wyjąć z plecaka mamine burrito, bo umierałam z głodu, a ten po chwili przede mną klęka... jedna z najfajniejszych chwil w życiu.

 

4. Twoje wymarzone miejsce na świecie?

Gdzieś między Jego lewym, a prawym ramieniem :)

 

5. Czym dla Ciebie jest szczęście?

Słońcem, Księżycem, gwiazdą, niebem, chmurą, drzewem, kotem, psem, domem, ciepłem, śniegiem, wodą, muzyką, oddechem, uśmiechem, życiem.

 

6. Jakbyś mógł cofnąć się w czasie, co byś zmienił w swoim życiu?

Nic. Gdybym coś zmieniła, byłabym zupełnie kimś innym. Każde doświadczenie, bez względu na to, czy było dobre, czy złe, czegoś mnie nauczyło. Ze wszystkiego wyciągnęłam, lub wyciągam nadal wnioski. I serio, lubię swoje życie i miejsce, w którym jestem. Moim ostatnim celem było nauczyć się nie gdybać. Dlatego w czasie wolę się nie cofać nawet w myślach.

7. Za kim najbardziej tęsknisz?

Za wieloma ludźmi. Za tymi, którzy odeszli na zawsze, ale także za tymi, z którymi nie mogę się zobaczyć przez odległość. Ale skali tej tęsknoty nie da się chyba jakoś rozdzielić. Tęsknię jednakowo. I tak samo nie lubię tego uczucia w każdym z przypadków. Jest okropnie uciążliwe.

 

8 Jaka piosenka określa Ciebie?

Nie sądziłam, że to właśnie będzie pytanie, nad którym będę zastanawiała się najdłużej. A jednak. Piosenek, w których odnajduję siebie jest kilka. Bo ja zazwyczaj odnajduję siebie właśnie w muzyce. Ale dziś odkopałam płytę Brodki, której nie słuchałam od pięciu lat, dusza eksplodowała wspomnieniami i serducho uradowało mi się na dźwięk piosenki "Kropki kreski". Niech więc będzie Brodka.

Wszystkie na ciele znaki
Zapis bezcennych chwil
Jak z pamiętnika kartki
Kropek i kresek szyfr
Mapa wspomnień i krętych dróg
Szkielet utwardza mi
W klatce z kości mięsień wiotki
Pulsuje, przyspiesza rytm
To początek, wschód słońc
I drżenie w kącikach ust
Wielkie oczy ma strach
Palcem pogrożę mu

Na topografii ciała
Niezamieszkały ląd
Konturem oddzielam teren
Gruntuję, dobieram tło
Permanentnym tuszem bądź
W czerwieni do twarzy mi
Bez szablonu i bez wzoru
Namiętnie i aż do krwi

 

 

9. Ulubiony cytat?

Mam kilka, szczególnie cenię cytaty Jima Morrisona, jednak ostatnio często powtarzam dobitne i jakże proste słowa Henricha Heina, które zawsze jakoś tak dodają mi otuchy: "Jaki by nie był powód łez, w końcu i tak trzeba wytrzeć nos."

 

10. Kogo w swoim życiu cenisz najbardziej i dlaczego?

Rodziców. Za to, że są moimi przyjaciółmi. Za to, że potrafią dać mi mentalnie w pysk, kiedy histeryzuję i za to, że potrafią mnie przytulić i pocieszyć, kiedy jestem smutna. Za to, że zawsze starają mi się pomóc i za to, że razem ze mną cieszą się z moich sukcesów.

 

11. Jest pożar w Twoim domu, co wynosisz? Co jest dla Ciebie najcenniejsze?

Ratuję ludzi, których kocham. Nic więcej.

Tradycyjnie nie nominuję nikogo, ale rzecz jasna, jeśli ktoś będzie miał ochotę na powyższe pytania odpowiedzieć, to nie ma ku temu żadnych przeszkód. :)